Przyczyny rzeżączki

Pomimo stale rosnącej świadomości społecznej, zachorowalność na rzeżączkę wzrasta. Lekarze nie mają wątpliwości, że wiele zarażonych osób jest tego nieświadomych. Przyczyną jest nie tylko łagodny przebieg pierwszej fazy choroby, ale także powszechny wstyd, wynikający ze stereotypów i towarzyszącego tej dolegliwości społecznego tabu. Właściwa interpretacja objawów i podjęcie leczenia uchroni przed poważnymi powikłaniami, jakie wynikają z zaniechania terapii. Jakie są najczęstsze przyczyny rzeżączki? Rzeżączka została odkryta już w XIX wieku. Zawdzięczamy to Albertowi Neisser, który jako pierwszy opisał dwoinkę rzeżączki – Neisser gonorrhoeae. Choroba ta funkcjonuje pod kilkoma nazwami. Często można usłyszeć określenia takie jak tryper, drip, gonorhoeae czy clap. Główną, choć nie jedyną, drogą przenoszenia rzeżączki, jest zbliżenie płciowe.

Przyczyna rzeżączki – jak można się zarazić

Znane są przypadki zarażenia drogą inną, niż płciowa, jednak są one sporadyczne. Dlaczego? Powód jest bardzo prosty – bakterie, które odpowiadają za rozwój choroby, wymagają dość szczególnego środowiska, w którym mogą swobodnie bytować. Do rozwoju i namnażania bakterii dochodzi przede wszystkim w miejscach wilgotnych i ciepłych. Drobnoustroje przeniesione na ręcznik, bądź przybory higieniczne, z reguły dość szybko giną. Główną drogą zakaźną pozostaje droga płciowa. Z tego właśnie względu rzeżączka funkcjonuje w świadomości społecznej jako choroba wstydliwa, często błędnie kojarzona z rozwiązłym stylem życia. Powody rzeżączki to najczęściej stosunek bez zabezpieczenia, nie należy jednak zapominać, że zarazić można się nie tylko poprzez stosunek pochwowy. Bakterie rzeżączki atakują także okolice odbytu, jamy ustnej i oczu, zatem zbliżenie analne, bądź oralne w żadnym wypadku nie chroni przed zarażeniem. W grupie ryzyka znajdują się zatem zarówno osoby heteroseksualne, jak i biseksualne i homoseksualne. Rzeżączka może też zostać przekazana przez zainfekowaną matkę, podczas porodu drogą pochwową.

Choroba nie dotyka wyłącznie kobiet

W świadomości wielu osób funkcjonuje błędne przekonanie, że rzeżączka dotyka przede wszystkim kobiet, a mężczyźni mogą być jedynie jej nosicielami. Nic bardziej mylnego. Choroba ta dotyczy obojga płci i w każdym z przypadków ryzyko zarażenia się jest tak samo duże. U kobiet bakterie atakują przede wszystkim szyjkę macicy, natomiast u mężczyzn – cewkę moczową. U osób obojga płci może dojść do zakażenia okolic odbytu, jamy ustnej oraz oczu. Warto zaznaczyć, że choroba daje nieco odmienne objawy u kobiet i u mężczyzn. U pań rzeżączka objawia się gorączką, bólem brzucha, bólem podczas oddawania moczu i podczas odbywania stosunku. Do typowych objawów należą także upławy, krwawienia pozamiesiączkowe lub występujące tuż po zbliżeniu. Panowie mogą zaobserwować przede wszystkim gorączkę, częste i bolesne oddawanie moczu i ból jąder. Bardzo często pojawia się też charakterystyczna wydzielina z cewki moczowej. Objawy występują zależnie od miejsca zakażenia i mogą objąć także odbyt i gardło.

Przyczyny rzeżączki
5 (100%) 2 votes

2 comments on “Przyczyny rzeżączki

  • Rzeżączka to chyba jedna z najczęściej występujących chorób wenerycznych, ale wciąż nie wiem dlaczego wielu osobom się wydaje, że to margines. Nie moi drodzy, to już dawno bardzo powszechna choroba, a nie żaden margines. Zwłaszcza, że musimy sobie uświadomić jedną, ważną rzecz – przyczyny rzeżączki to nikt inny, jak my sami.

    Reply
  • No niezły z Ciebie filozof, ale choroby weneryczne to nie jest nic skomplikowanego. Sprawa jest prosta – jeden chory zaraża drugiego przez stosunek płciowy. I właśnie tak rozprzestrzenia się rzeżączka, bo przecież im więcej stosunków pomiędzy różnymi osobami, tym większa szansa na kolejne zarażenia. Proste jak j….e.

    Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>