Site Loader
Rzeżączka

Rzeżączka objawy

Rzeżączka to choroba weneryczna, która jest wywoływana przez bakterie dwoinki, nazywany również gonokokami. Najczęściej występujące objawy tej choroby to u mężczyzn ropny wyciek z cewki moczowej i ból przy oddawaniu moczu oraz upławy u kobiet.

Bakterie dwoinki doskonale rozwijają się w ciepłym, wilgotnym środowisku, dlatego bardzo często atakują okolice intymne. Do zakażenia drobnoustrojami dochodzi w czasie stosunku płciowego. Trzeba także pamiętać, że bakterie odpowiedzialne za rzeżączkę mogą przeżyć do 4 godzin na powierzchniach nieorganicznych, czyli na przykład na ręczniku lub desce klozetowej, dlatego możliwe jest zakażenie również taką drogą.

Objawy jakie powoduję rzeżączka

Objawy rzeżączki są różne dla kobiet i mężczyzn. U mężczyzn pierwsze symptomy pojawiają się po około 3-5 dniach od zakażenia. Jest to przede wszystkim ropny wyciek z cewki moczowej, a także ból w czasie oddawania moczu. U kobiet po 1-2 tygodniach występują upławy, czasem zapalenie cewki moczowej oraz kanału szyjki macicy.

Rzeżączkę można wykryć na podstawie badania bakteriologicznego wydzieliny pochodzącej u mężczyzn z cewki moczowej, u kobiet z pochwy.

Leczenie rzeżączki polega na podawaniu penicyliny. Jeśli szczep bakterii odpowiedzialnych za chorobę jest uodporniony na penicylinę, lekarz wybiera inny antybiotyk. Nieleczona rzeżączka może prowadzić do bardzo poważnych powikłań, między innymi niepłodności. U mężczyzn powoduje także zapalenie najądrzy, prostaty, a także opon mózgowych i stawów. U kobiety prowadzi do zapalenia stawów czy jajników. Bardzo groźna jest rzeżączka u kobiet w ciąży, ponieważ może doprowadzić do poważnych powikłań u płodu, w tym do utraty wzroku. Zakażenie bakteriami łatwo występuje u małych dziewczynek ze względu na ich budowę. Dochodzi do niego najczęściej drogą pośrednią, np. przez korzystanie ze wspólnych ręczników.

Sprawdź jakich powikłań rzeżączki można się spodziewać

Zapobieganie rzeżączceRzeżączka

Bardzo ważne jest skuteczne zapobieganie zarażeniu rzeżączką. W tym celu najlepiej stworzyć wzajemnie monogamiczny związek. Jednocześnie unikanie przygodnych kontaktów seksualnych znacznie zmniejsza ryzyko zarażenia chorobami wenerycznymi. W takich przypadkach należy zawsze pamiętać o używaniu prezerwatywy. Nie należy podejmować współżycia z osobą chorą lub znajdującą się w trakcie leczenia. Można korzystać wyłącznie z własnego ręcznika oraz własnych przyborów toaletowych. Nie wolno pożyczać kostiumów kąpielowych oraz bielizny osobistej. Niewskazane jest siadanie na desce klozetowej w toaletach publicznych, ponieważ również tą drogą może dojść do zakażenia bakteriami odpowiedzialnymi za rzeżączkę.


Bibliografia

1. Gerd Herold (red.), Medycyna wewnętrzna. Repetytorium dla studentów medycyny i lekarzy, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006
2. Diagnostyka i leczenie rzeżączki: komentarz grupy ekspertów Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, Przegląd Dermatologiczny, 2014
3. Centers for Disease Control and Prevention, Sexually transmitted disease treatment guidelines 1998

Post Author:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

− 1 = 2