Site Loader

Rybia łuska

Rybia łuska

Obecnie coraz częściej występują choroby genetyczne, czasami bardzo uciążliwe i zwykle trudne w leczeniu. Jedna z takich dolegliwości jest związana z nieprawidłowym i jednocześnie nadmiernym rogowaceniem skóry. Rybia łuska, bo niej mowa, z reguły ma podłoże genetyczne, aczkolwiek zdarza się również rybia łuska nabyta.
 
Choroba powoduje, że skóra człowieka, wbrew nazwie, przypomina praktycznie skórę gada, ponieważ łuski leżą jedna obok drugiej, a nie zachodzą na siebie, jak ma to miejsce w przypadku ryb. Zmiany skórne występują na fragmentach skóry lub mogą obejmować całe ciało i przybierać rozmaitą postać. Natomiast nie mają charakteru zakaźnego. Naukowcy definiują kilka rodzajów tej choroby, w zależności od stopnia nasilenia, rozległości zmian skórnych oraz od czasu, kiedy pojawiają się pierwsze symptomy.

Przyczyny i objawy rybiej łuski

Rybia łuska najczęściej jest dziedziczna i występuje w następstwie mutacji genetycznej. Zdarza się również u osób skrajnie wyniszczonych z powodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zespołu złego wchłaniania, a nawet w przypadku ziarnicy złośliwej.

Rybia łuska nabyta najczęściej ustępuje w momencie wyleczenia właściwej choroby. Natomiast kiedy ma charakter nabyty, pozostaje leczenie miejscowe.

Podstawową formą dziedziczną jest rybia łuska zwykła. Wystarczy przekazanie jednego genu od rodzica, aby doszło do zmian. Pierwsze zmiany skórne występują około czwartego miesiąca życia niemowlaka i mogą obejmować jedynie skórę kończyn, albo też całą powierzchnię skóry. Bardzo często pojawia się nadmierne rogowacenie na dłoniach i stopach. Bywa, że schorzeniu towarzyszy atopowe zapalenie skóry. Z wiekiem dolegliwości łagodnieją i w okresach ciepłych oraz wilgotnych następuje znacząca poprawa.

Rybia łuska jeżasta ma podobne przyczyny, jak zwykła. Jednakże zmiany chorobowe z reguły obejmują stosunkowo niewielkie obszary skórne i maja charakter narośli brodawkowatych i rogowaciejących.

Rybia łuska arlekinowaRybia łuska

Szczególną odmianą tego schorzenia jest, dziedziczona recesywnie, rybia łuska arlekinowa, kiedy to dostaje się po jednej zmienionej kopii tego samego genu od rodziców. W tym przypadku objawy rybiej łuski uwidaczniają się w ten sposób, że cała powierzchnia skóry niemowlęcia pokryta jest łuskami, przypominającymi strój arlekina. Pogrubiona skóra cała jest w błyszczących łuskach, mających kształt rombu lub wielokąta, które pozostają rozdzielone rozpadlinami w kolorze czerwonym. Powieki i wargi pozostają specyficznie wywinięte. Rybia łuska arlekinowa z reguły kończy się szybką śmiercią noworodka z powodu nieprawidłowej termoregulacji oraz odwodnienia.

Sprawdź także: Jak wybrać właściwy zabieg? Rodzaje mezoterapii

Przy erytrodermii ichtiotycznej, która także jest odmianą dziedziczną rybiej łuski, dzieci wyglądają jak w pancerzu, gdyż cała skóra jest pokryta zrogowaceniami, spomiędzy których sączy się wydzielina krwisto-surowicza. Dzieci bardzo często miewają zniekształconą twarz, a łuski utrudniają u noworodków zarówno oddychanie, jak i ssanie.

Leczenie rybiej łuski

Niestety, nie ma skutecznego leku na to schorzenie i leczenie rybiej łuski pozostają objawowe. Po prostu trudno ustalić dokładną przyczynę choroby. Najczęściej stosuje się retinoidy aromatyczne, które chory musi przyjmować przez całe życie, co bardzo komplikuje normalne funkcjonowanie osoby, ze względu na możliwe skutki uboczne oraz powikłania. Niekiedy stosowane są także leki sterydowe. Zewnętrzne objawy rybiej łuski łagodzi się maściami złuszczającymi z mocznikiem i kwasem salicylowym oraz kąpielami z dodatkiem soli lub sody. Natomiast w przypadku wystąpienia pęcherzy, polecane są aerozole i kremy sterydowe.


Bibliografia

1. Brusasco A., Congenital reticular ichthyosiform erythroderma: a distinct type of ichthyosis, 1994
2. Braun-Falco O, Dermatology. Springer-Verlag, 1991
3. Buyse L., Collodion baby dehydration: the danger of high transepidermal water loss, 1993
4. Capetanakis J, Ichthyosis hystrix of porcupine man type. Dermatolog, 1975
5. Cambiaghi S., Ermacora E., Antibiotic therapy in a boy affected by generalized epidermolytic hyperkeratosis. Dermatology, 1992

Post Author:

One Reply to “Rybia łuska”

  1. Miałem w klasie kolegę, który miał rybią łuskę na rękach. Wyglądało to fatalnie i możecie się spodziewać co przechodził, gdy byliśmy w podstawówce. Powiem tylko, że nikt nigdy nie podał mu ręki, a miał ksywę… syrena. Skończyło się to tym, że w wieku kilkunastu lat przeszedł nieudaną próbę samobójczą, a potem przenieśli go do innej szkoły i słuch o nim zaginął. No w każdym razie – Marek, trzymaj się!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

15 + = 24